boa
bŏa (also bŏva in the MSS. of Pliny and Festus), ae, f. [bos; cf. βουβών],
- a large Italian serpent: in Italiă appellatae bovae in tantam amplitudinem exeuntes ut divo Claudio principe occisae in Vaticano solidus in alvo spectatus infans, Plin. 8, 14, 14, § 37; 30, 14, 47, § 138 sq.; Sol. 2; acc. to Paul. ex Fest. p. 30 Müll., a water-serpent, so called because it milked cows, Sol. 2, 33; or because it could swallow an ox, quas boas vocant, ab eo quod tam grandes sint ut boves gluttire soleant, Hier. Vit. Hil. Erem. 39.—
- II A disease producing red pustules, the measles or small-pox, Plin. 24, 8, 35, § 53: boam id est rubentes papulas. id. 26, 11, 73, § 120: boas fimum bubulum abolet: unde et nomen traxere, id. 28, 18, 75, § 244; Lucil. ap. Fest. s. v. tama, p. 360 Müll.—
- III Crurum quoque tumor viae labore collectus bova appellatur, Paul. ex Fest. p. 30 Müll. (the same author explains with these words the disease tama).
1. boa u. (urspr., aber archaist.) bova, ae, f. u. boba, ae, f., I) eine Art Wasserschlange, die sich gern an Kühe ansaugt, Form boa, Plin. 8, 37 u.a. Solin. 2. § 33 u. 34: Form bova, Varr. sat. Men. 329. Paul. ex Fest. 30, 13. Form boba, Plac. gloss. V, 8, 9. – II) übtr.: a) (Form boa) die durch Kuhmist zu heilende Krankheit der roten Blattern, die Wasern, franz. la rougeole, Plin. 24, 53 u.a.: Form boba, Placid. gloss. V, 8, 9. – b) (Form bova) die durch Gehen rot angeschwollenen Adern der Schenkel, Adergeschwulst, Lucil. sat. fr. inc. 39 (bei Fest. p. 360, 21 boa; bei Paul. ex Fest 30, 13 bova). – c) (Form bova) ein einer boa ähnliches Weingefäß, die Weinschlange, Varr. sat. Men. 329.
buas, serpens inormis, ab eo quod bovem glutiat
horrendum squamoso corpore draconem ‥ quam boam vocant ab eo quoniam tantae inormitatis existat ut boves ‥ voraciter gluttire soleat
boas anguis Italie immensa mole prosequitur greges armentorum et ‥ se uberibus innectit et suggens interimit, atque inde a boum depopulatione boas nomen accepit
boas est ‥ tumor in †cruore [l. crure ] suffuso sanguine
1 bŏa ( bŏva, bŏas ), æ, m. , ¶ 1 le serpent boa : Plin. 8, 37 ¶ 2 enflure des jambes par suite dʼune marche pénible : P. Fest. 30 || rougeole [maladie] : Plin. 24, 53.
Draco miræ magnitudinis, quem gentili sermone Boas vocant(Dalmatæ) ab eo,quod tam grandes sint, ut boves glutire soleant.
Boa. Serpentis genus est a bubulo lacte, quo alitur, sic dictum.
Ydrus dicitur aquatilis serpens, a quo icti obturgescunt ; cujusmodi morbum quidam Boam dicunt, eo quod fimo bovis remedetur.
Broca, Armorum genus. Stat. synod. Tornac. ann. 1366. pag. 49 :
Inhibemus ne clerici arma quibusvis indifferenter deferant, cultellos cum punctis, Boas ferreas, ligneas, seu quascumque alias clausas, sive baculos ferreos cum brocis.