boatus
bŏātus, ūs, m. [boo],
- a loud crying, a bellowing or roaring: praeconis, Ap. Met. 3, 3, 1; Aus. Idyll. 20, 2; Mart. Cap. 2, § 98.
boātus, Abl. ū, m. (boo), das Brüllen, Schreien, Apul. met. 3, 3. Mart. Cap. 2. § 98. Ven. Fort. vit. Leob. 12, 37.
ceu tonitruali quodam ~u
clangisonis ~ibus
Angli ‥, corrupta in multis patria lingua, peregrinos jam captant ~us et garritus
miles, qui cum urgenti fastu, flatu et ~u ad villam accesserat, recessit inde silentiose
cessat nunc flatus grandis Boreeque boatus(
a rowtynge , ~us, boema, mugitus
hinc resonando tubae varios dant mille boatus
repetatur auctor / ille qui promsit lyricos boatus
bŏātus, ūs, m. (boo), mugissement : Aus. Idyll. 20, 2 || [fig.] cri bruyant : Apul. M. 3, 3 ; Capel. 2, 98.