bonatus
bonātus, a, um (bonus), gut geartet, solid, Petron. 74, 16.
bŏnātus, (16) a, um, (bonus), de bonne pâte : Petr. 74, 16.
Bonasse. Fragm. Petronii :
Dum Bonatus ego, et volo videri lenis.
Dum Bonatus ego, et volo videri lenis.