About
Menu

broa

BROA
, Limes, terminus, f. maxime cum aliquo dumo indicatur. Charta Phil. V. ann. 1319. pro assignandis 50. libris terræ dom. Arnaldo de Triano milit. in Reg. 59. Chartoph. reg. ch. 315 : Usque ad Broas, quæ sunt versus rivum de Stricone, sicut dicta Broa ascendit sursum usque ad stratam.... Dicta Broa redit et vadit recte apud fontem Gailhardum ;... et de fonte Gailhardo ascendit usque ad Broam supradictam. Lit. Caroli V. ann. 1375. in Reg. 109. ch. 401 : Item in quadam petia terræ,..... quæ confrontat....... ex una parte cum honore dominæ Nicolaæ merceriæ fabreriæ, quadam Broa sive termino in medio. Vide mox Broale.
BROA
, Idem quod Brolium, silvula. Charta ann. 1165. ex Tabul. Bonæ Saniæ apud Stephanot. in Antiq. Lemov. Bened. MSS. part. 1. pag. 721 : Mansum de Albar cum Broa et cum foreste. Vide Brua.
BROA
, Locus depressus, humidus, pascuus, ubi herbæ abundant, idem quod infra Broil. Charta ann. 1193. ex Tabul. S. Urbani : Corvedas ter in anno sine occatione, furcum et rastellum in Brois habebit dominus Hugo pro se apud Andelou.

Saved

Recent