burdonarius
burdōnārĭus, ii, m. [burdo],
- a muledriver, Edict. Diocl. p. 19.
burdōnārius, ī, m. (burdo), der Maultiertreiber als Säumer, der Saumtiertreiber, Edict. Diocl. 7, 17. Vgl. mulio.
burdōnārĭus, ĭī, m. (burdo), qui garde ou soigne les mulets, muletier : Diocl. 7, 17.