burrhinon
burrhĭnon, i, n. [βοῦς-ῥίν],
- a plant, oxnose, App. Herb. 86.
būrrhīnon, ī, n. (βοῦς u. ῥις), Ochsennase, eine Pflanze, Ps. Apul. herb. 86.
burrhīnŏn, ī, n. (βούρινον), tête de chien [plante] : Ps. Apul. Herb. 86.