byssinus
byssĭnus, a, um, adj., = βύσσινος,
- made of byssus: linum, Plin. 19, 1, 4, § 21: vestis, Ap. Met. 11, 24, 7; Isid. Orig. 19, 22, 15: opus, Dig. 39, 5, 16, § 7.—Subst.: byssĭnum, i, n. (sc. opus), a garment of byssus; trop.: vestite vos serico probitatis, byssino sanctitatis, purpură pudicitiae, Tert. Cult. Fem. 13; Vulg. 2 Par. 5, 12 al.
byssinus, a, um (βύσσινος), fein leinen, aus Batist, vestis, Apul.: opus, ICt.: tunica, stola, tiara, Vulg. – subst., byssinum, ī, n., Batist, als Stoff, Plin. 19, 20; als Gewand, ein Gewand aus Batist, Tert. de cult. fem. 2, 13. Vulg. 2. paral. 5, 12. Auct. vit. S. Hilar. 19.
subucula bissina
interior linea sive ~a, quod lini esse genus nobilissimum constat
bysina,hwit
I ante N breviatur, ut ~us
[(angelus ] casula ~a cum tunica coccinea ‥ illam ornans
aurea coccinea bissīnaque tinctaque veste(
duas [cappas ] ‥ villosas et ~as nigricantes
duabus casulis, una †byssinia palmata
pro duabus ulnis ‥ panni ~i dictisatynfiguree
byssĭnus, a, um, de lin fin, de batiste : Plin. 19, 21 ; Apul. M. 11, 24 || subst. f. , étoffe ou vêtement de lin : Aug. Ep. 29, 5 ; subst. n. : Tert. Cult. 2, 13.