cacabatus
cācăbātus (cacc-), a, um, adj. [cacabus],
- black, sooty, besmeared like a cooking-pot: aedificia (opp. immaculata), Paul. Nol. Ep. ad Serv. 32, 9.
Chaudronné. Paulinus Nolanus Epist. 12 :
Cum ædificia quæ immaculata adhuc operis tui gratia splendent, obscurata næniis insipientiæ meæ, et ut digno versibus meis utar verbo, Cacabata ridentibus multis.... aspicies.Pelagius :
Appenderunt in collum meum Cacabatas ollas, et ansas vasorum.Fortunatus lib. 6. Poem. 10. de Coco regio :
Ibidem :Corde niger, fumo pastus, fuligine tinctus, Et cujus facies Cacabus alter adest.
Althelmus de Laude virg. cap. 43 :Cui sua sordentem pinxerunt arma colorem, Frixuræ, cucumæ, scafa, patella, tripes.
Sed præstante Deo cæcatur corde malignus, Basia Cacabis dum stultus tradidit atris, Sic ollis niger, et furva sartagine teter, etc.
Ὁ δὲ ἐξελθὼν ἔλεγεν ἑαυτῷ· καλῶς σοι ἐποίησαν, σποδόδερμε, μέλανε.Quæ verba postrema sic vertit Palladius in MS. Corbeiensi :
Cinerate et Cacabate, uti monet idem vir doctissimus. Vide Rosveidum ad Paulinum, et Filesacum lib. 1. Select. pag. 244.