caniclinus
Caniculusappellatum, quod caniculi formam, effigiemque præ se ferret. At Salmasius ad Solinum
Caniculuma
Canistrumdictum. Ab Alemanni sententia non omnino abludit Anastasius in Notis ad VIII. Synodum, dum ait, illius curæ demandatum fuisse atramentum, seu potius rubramentum, ex quo Imperatores literas phœniceas exararent subscribendo. Erat autem vas illud aureum, gemmis lapillisque distinctum,
scribitur a Niceta in Man. lib. 3. num. 4. id est,
Calamarium aureum margaritis et pretiosissimis gemmis insignitum, verbis utar Petri Diaconi lib. 4. Chr. Casin. cap. 13.
CaniclinusTyrio lib. 22. cap. 6. et Gunthero lib. 8. Ligurini. Sed errat Guntherus, qui
Camerariuminterpretatur :
Neque enim diversus fuit..... Tempore servus eodem Argolici Regis (Græci cognominis usu Hic Caniclinus erat, nobis Camerarius idem Esse potest) domino secreta fraude parabat Sanguinis insidlas.