cassabundus
cassābundus, a, um, v. casabundus.
cassābundus, a, um (2. casso), fallen wollend, wankend, taumelnd, torkelnd, Naev. com. 120. Macr. sat. 5, 21, 16; vgl. Paul. ex Fest. 48, 4. Placid. gloss. V, 13, 24. Löwe Prodr. p. 4.
Lucifer ‥ in profundum superbiae barathrum ‥ ~us
pini stipitem ‥ fragore horrisono ~um contempsit
~us, vacillans
~us, vacillans, titubans,hreosende
cassābundus, a, um (casso 2), v. casabundus.
Instabilis, dubitans, titubans. Glossar. vet. ex Cod. reg. 7613. Vide supra Casabundus et mox Cassare 2.