catastropha
cătastrŏpha, ae, f.,
- = καταστροφή (rare; cf. casus), the turning-point of an action, catastrophe, Petr. 54, 3.
catastropha, ae, u. -strophē, Akk. ēn, f. (καταστροφή), die Umkehr, Wendung, Sidon. ep. 5, 17. – dah. a) der Wendepunkt einer Handlung, die Katastrophe, Donat. de comoed. p. XV III. lin. 8 u. 21 ed. Klotz. Donat. argum. ad Ter. Andr. p. 3. lin. 15 ed. Klotz. – b) die überraschende Wendung, Überraschung, Petr. 54, 3.
†catastrofon, conversationem
~a est inferior stomachi subversio seu depositio et est contraria anastrophe
~a, que est velox expulsio cibi per inferius
~a est conversio stomachi deorsum per fluxum ventris, dum tamen fiat fluxus ille vicio stomachi
cătastrŏpha, (16) æ, f. (καταστροφή), retour de fortune : Petr. 54, 3 || péripétie (au théâtre) : Don. Andr. 849 || mouvement de conversion : Sid. Ep. 5, 17, 7 ; Schol. Juv. 4, 122.