catta
catta, ae, f.,
- an unknown species of animal (acc. to Gloss. Vet. = αἴλουρος; cf. the Germ. Kater, Katze, cat), Mart. 13, 69, 1.
catta, ae, f. (cattus) = αἴλουρος (Gloss.), die Katze, Mart. 13, 69. Vulg. Baruch 6, 21. Placit. de medic. 18. no. 1 sqq.
quedam animalia nascuntur parva et efficiuntur magna, ut canis, gatta, agnus, porcus, homo, bos
scimus quasdam [mulieres ], in forma ~arum a furtive vigilantibus de nocte visas et vulneratas, in castro vulnera ‥ ostendisse
stercus cate cum aceto illinitum
~a, A.a †hecatte [? l. ]shecatte
1 catta, æ, f. (cattus), chatte : Mart. 13, 69, 1.
KattSarracenis, ut est in Glossario ad calcem Itinerarii Hierosol. Bern.
de Breydenbach.
Supra corpus eorum et supra caput eorum volant noctuæ et hirundines et aves etiam, similiter et Cattæ.Joannes Diac. lib. 2. Vitæ S. Gregorii cap. 60 :
Nihil in mundo possidebat, præter unam Cattam, quam blandiens crebro, quasi cohabitatricem in suisEvagrius lib. 6. cap. 24. :gremiis refovebat.
Sexto Platonico lib. de Medicina animal. cap. 18.Αἴλουρον, ἣν Κάτταν ἡ συνηθεία λέγει . Cata
Cattareidem forte quod
Captare: unde nos etiamnum
Cattare, quod faciunt feles, qui mures captant et observant. Metellus in Quirina lib. :
... Ut adustus timet incendia Cattus.
Catus.
Cattus marinus, Bernardo
de Breydenbach. Itin. Hierosol. pag. 222.
Catta marina, Ruodlieb. fr. 3. vers. 132. Ecbasis vers. 654 :
Vide mox Cattinæ Pelles.Cœrula Catta Maris conservet strata jacentis.
Cernebatur dæmon, qui eum possidebat, in ventre ejus hac et illac discurrendo vagari : ut putares illum modo per os, modo per inferiores partes corporis fugam parare. Quibusdam vero, qui circumstabant, manus ad discursum inimici protendentibus, et quod in modum parvuli Cati discurreret Francigena lingua dicentibus, ille contra, qui linguæ ipsius omnimodis inscius erat, subridens, eadem lingua similiter verbo diminutivo consonanter respondebat dicens : Non ut catulus, sed ut catellus.
Gatto. Joan. de Janua :
Cattus, quoddam animal ingeniosum, sc. murilegus, quod alii dicunt Gattus, per g. sed corrupte.Domnizo lib. 1. de Vita Mathild. :
Occurrit etiam in Chronicis Pisanis Ughellianis ann. 1177.Stat male cum Gatto mus in sacco simul arcto.
Cuidam suggerenti ut pelles saltem Catinas admitteret, etc.Continuator Florentii Wigorniensis pag. 663 :
Nulla Abbatissa carioribus utatur indumentis, quam agninis, vel Cattinis.
Dedit quoque Ruellonus de Arbreo decimam suam de Capella : cui dederunt Monachi palafredum et pelles Catinas.
Pellicias habebant, jacebant super cilicia, habebant coopertoria Cattina.
Omnia pellicia sunt generis agnini et albi, coopertoria vero aut de ægno, aut Catini, aut putonii seu leporum, et nunquam de ullo genere majoris pretii.S. Willelmi Constitut. Hirsaug. lib. 2. cap. 37 :
Capellum de pellibus ovinis sive Cattinis.
pelles Cattinævulgares : at contra in pretio habitæ cattinæ pelles Hispanicæ,
Peaux de chats d'Espagne, de quibus Consuetudines Cluniac. Petri Venerab. cap. 17 :
Cattinarum, sive aliarum pellium notabilis et damnabilis Curiositas, quæ in tantum, ut ipse novi, processerat, ut Gallicanorum Cattorum pellibus contemptis, ad Iberorum vel ItalorumPelles cattarum silvestrium, quasCattos religiosorum hominum curiositas transmigraret.
Peaux de chats sauvages, in Regesto peagiorum Parisiens. quibus opponuntur,
Une couverture de gris, une houppellande de brunete fourrée de Chas de Haultemort.Vide in Catta 2.