cetinus
cētīnus, a, um (cetus), vom Thunfisch, pellis, Th. Prisc. 2. chr. 14.
cētīnus, a, um (cetus), de baleine : Zeno 1, 1, 5.
Satin, Hisp.
Canonici et Archidiaconi, Præcentor, Sacrista et Decanus in Ecclesia sedem obtinentes, muzas panni nigri fini ex Cetino carmesino suffultas... deferre teneantur. Canonici vero Foranei... Magistri in Theologia, Doctores Juris, muzas panni nigri cum Cetino violaceo, etc.
Cetinoplano rubeo, in quo est depictus unus agnus Dei et crucifixus. (Invent. Calixt. III. an. 1458. in Archiv. Romano.)»