cheuptanus

, Capitaneus, ex Gallico obsoleto Chevetaine. Charta Friderici Imp. ann. 1178. apud Ughell. tom. 3. pag. 482 : Nec dux, Marchio, vel Comes, nec Vicecomes, nec Consules, nec Cheuptani, nec aliquis magna vel parva persona audeat, etc. Κεφαλάδες recentioribus Græcis. Vide Meurs. et Glossar. ad Villharduin. in verbo Chevetaine. Chevetain, apud Joinvil. edit. reg. pag. 42. Chiefvetaine, in Lit. ann. 1355. tom. 3. Ordinat. reg. Franc. pag. 22. Cujus officium, vel cohors, cui præfectus est, Chevetainerie, appellatur, in Assis. Hierosol. cap. 290. Quievetaine, apud Bellomaner. MS.

Menu

Word wheel

cheuptanus

Saved

Recent