cinaedicus
cĭnaedĭcus, a, um, adj. [cinaedus, 1.],
- pertaining to one who is unchaste; immodest, lewd (ante-class.): cantio, Plaut. Stich. 5, 5, 19 (760).—Subst. = cinaedus, Plaut. Stich. 5, 7, 1 (769) (769); Varr. ap. Non. p. 176, 19.
cinaedicus, a, um (cinaedus), wollüstig, unzüchtig, cantio, Plaut. Stich. 760. – subst. = cinaedus (w. s.), Plaut. Stich. 769. Varr. sat. Men. 353.
cĭnædĭcus, a, um, qui excite à la débauche, de mignon : Pl. St. 760 || m. pris substt =cinædus Pl. St. 769.