circumiaceo
circumiaceo, to lie around, border upon
Could not find circumiacere in Logeion dictionaries.
circumiacere Verb: future passive indicative 2nd singular, Verb: present passive indicative 2nd singular, Verb: present passive imperative 2nd singular, Verb: present active infinitive of circumiaceo
circumiacere Verb: present passive indicative 2nd singular, Verb: present passive imperative 2nd singular, Verb: present active infinitive of circumiacio
circum-jăcĕo, ĕre, v. n.,
- to lie round about, border upon (rare; not in Cic.).
- α Absol., * Cael. ap. Quint. 4, 2, 123: populi circumjacentes, surrounding, Tac. A. 2, 72. —
- β With dat.: Lycaonia et Phrygia circumjacent Europae, Liv. 37, 54, 11: capiti et collo, Ap. Deo Socr. p. 54, 33.—*
- II Trop., in rhet.: circumjăcentĭa, ĭum, n., the context, Quint. 9, 4, 29.
circum-iaceo, ēre, rings herumliegen, I) eig.: passim, Cael. b. Quint. 4, 2, 123. – m. Dat., plena artis ornamenta capiti et collo circumiacent, Apul. de deo Socr. 23: omnia quae circumiacent oculis tuis, Augustin. serm. 72, 5. – II) übtr.: a) v. Ländern usw., Pisidia omnis et Chersonesus quaeque circumiacent Europae, Liv. 37, 54, 11: circumiacentes populi, die umherwohnenden V., Tac. ann. 2, 72. – b) (als rhetor. t. t.), circumiacentia, ium, n., die umstehenden Worte, Quint. 9, 4, 29.
See: circumjacere
circum-iaceō —, —, ēre,
- to lie around, border upon: (Lycaonia et Phrygia) Europae, L.