circumiectus
circumiectus, lying around, surrounding
circumiectus2, a casting around, surrounding, encompassing
circumjectus, a, um, Part., from circumicio
circumjectus, ūs, m. [circumicio],
- a casting around, a surrounding, encompassing (rare but class.): (aether) qui terram tenero circumjectu amplectitur, with soft embrace, Cic. poet N. D. 2, 25, 65 (as transl. from Euripides Καὶ γῆν πέριξ ἔχονθʼ ὑγραῖς ἐν ἀγκάλαις): arduus, id. Rep. 2, 6, 11: rudi parietum circumjectu vox devoratur, Plin. 11, 51, 112, § 270.—
- II Meton. (abstr. pro concr.), that which is thrown around one, as clothing, dress, Varr. L. L. 5, § 132 Müll., p 37 Bip., Tert. Pall. 5.
1. circumiectus, a, um, s. circumicio no. I.
2. circumiectus, ūs, m. (circumicio), das Herumwerfen, -legen, -stellen (um etw.), I) das Herumlegen der Arme um jmd., das Umfassen, Umfangen, Umschlingen, qui (aether) tenero terram circumiectu amplectitur, der mit zärtlichem Umfahn die Erde fest umschlossen hält, Cic. poët. de nat. deor. 2, 65 (als Übersetzung von Euripides: καὶ γῆν πέριξ ἔχονθʼ ὑγραῖς ἐν ἀγκάλαις). – II) meton.: A) im allg., die Umgebung, v. Örtl., ut ita munita arx circumiectu arduo et quasi circumciso saxo niteretur, Cic. de rep. 2, 11: vox devoratur rudi parietum circumiectu, durch die umgebenden rauhen Wände, Plin. 11, 270. – B) insbes., der bekleidende Umwurf, die Bekleidung, Varr. LL. 5, 132 (ed. Muell. circumiectui). Tert. de pall. 5.
- 1. omringing;
- 2. (preklass.) bekleding.
circumjectus, us. m. et, v. circumiicio
See an image
See an image
circumiectus (1) adj.
- P. of circumicio, lying around, surrounding: aedificia muris, L.: silvae itineri, L.: lucus, L.—Plurn. as subst, the neighborhood, Ta.
(circumiectus (2) ūs), m
- circumicio, a casting around, surrounding, encompassing; only abl: (aether) terram tenero circumiectu amplectitur, with soft embrace, C.poet.: arduo.