circumvincio
circum-vincĭo, no perf., vinctum, 4, v. a.,
- to bind around: juncis murteta, aliquem virgis, Plaut. Rud. 3, 4, 27 (732); Avien. Perieg. 331.
circum-vincio, vinctus, īre, rings umbinden, Plaut. rud. 732. Avien. descr. orb. 331. Col. 5, 4, 1.
circumvincĭō, ctum, cīre, tr., garrotter : Col. Rust. 5, 4, 1 ; *Pl. Rud. 732.