About
Menu

ciro

1 ciro [OF ciron < Frk.] , ciron, itch-mite. surio vel briensis vel sirineus, handwyrm Ælf. Gl.; siroque tam modico corpore bella movens, / vix puncto major, congressu provocat hostem Neckam DS IV 405; quis non obstupeat quod ciro potenter in hostem / irruit? Ib. IX 307; contra sirones et vermes nascentes in manibus ‥ capiatur semen jusquiami Gad. 44. 1; hic cirus ‥, hic ~o, a handeworme ‥ lens, tinea, †curio [gl.: hondworme], vermis WW.
2 ciro v. xylon

Saved

Recent