coaxatio
cŏaxātĭo, v. coassatio.
coaxātio, ōnis, f. (1. coaxo), der bretterne Boden, das Getäfel, Vitr. u. Plin. (b. beiden auch Plur.).
cŏaxātĭō, v. coassamentum.
coaxatio , onis. f. et, v. coaxo
See an image
See an image