colobicus
cŏlŏbĭcus, a, um, adj., = κολοβικός,
- mutilated, Firm. Math. 3, 14, 8.
colobicus, ī, m. (κολοβικός), der Verstümmelte, *Firm. math. 3, 12, 13.
cŏlŏbĭcus, a, um, (κολοβικός), qui est estropié, mutilé : Firm. Math. 3, 14, 8.