cominum
comīnum, s. cumīnum.
cŏmīnum, v. cuminum : Diocl. 1, 32.
Arrestata fuerunt... duodecim pontes Comini et duæ capsiæ papirii.Leudæ major. Carcass. MSS. :
Item pro cargua de Comino, xviij. den.Ubi versio Gallica ann. 1544 :
D'une charge de Comin, etc.Occurrit præterea in Stat. Riper. cap. 12. fol. 3. v°. et in Chartul. S. Dion. Exoldun.