connaturalis

connaturalis , a inborn, congenital. b connatural, corresponding, congenial. c cognate, akin. a in ipsa materia 4 est reperire: quorum ‥ tertium est appetitus ei ~is, per quem diversas formas ad sui perfectionem appetit Bacon VIII 113.  b dum audimus Deum velle et amare ‥ caeteraque verba quae de eo praedicari possunt, nil aliud oportet nos cogitare nisi ineffabilem ipsius essentiam atque virtutem ~ibus nobis significationibus suaderi ne ‥ Christiana religio de creatore omnium sileat Eriug. Per. 518C; cum tremunt partes sonativi, movent aerem sibi contiguum ad similitudinem sui motus et pervenit usque ad aerem sibi ~em in auribus edificatum Gros. 7; c1239 similitudo ‥ duarum arborum fructiferarum, quarum una in ~i sibi regione calida fructum fert magis pretiosum Id. Ep. 74; sic perficitur naturalis affinitas ut fiat humana natura de semine illo; et non quocunque modo, set similis et ~is patri et matri et non aliis hominibus Bacon III 281; calor superfluus ‥ potest mittigari vel per inspirationem aeris ‥ aut per aerem cognaturalem Ib. XI 203; nec auditu sonus percipitur in crystallo ~is aeris in miringa, nec olfactu, gustu vel tactu qualitatis ~is primi sui subjecti Wycl. Log. II 141.  c s1335 audientes nativi homines patrie dominum suum Robertum Stewart sic in patria intrantem, congregati sunt quedam nacio ~is ei de Buth qui Brandani dicuntur Plusc. IX 31.

connātūrālis, e, de la même nature : Mar. Vict. Ar. 1, 34 || qui fait partie de la nature dʼun être : Boet. Anal. post. 9, 18.