coortus
cŏortus, a, um, Part., from coorior.
cŏortus, ūs, m. [coorior],
- a rising, originating: maris et terrae solisque, Lucr. 2, 1106: graviore coortu, id. 6, 672.
coortus, ūs, m. (coorior), die Erhebung, Entstehung, der Ausbruch, Lucr. 2, 1106 u. 6, 671.
1 cŏortus, a, um, part. de coorior.
2 cŏortŭs, (15) ūs, m. , naissance, apparition : Lucr. 2, 1106 ; 6, 671.