corbona
corbōna, ae, f. [Syrian],
- a treasurechamber, Hier. Ep. 27, 14; Vulg. Matt. 27, 6.
corbona, ae, f. (hebr. od. syr. Wort), die Schatzkammer, Eccl.
corbŏna, æ, f. , ou corbān ou corbanās, (mot hébreu), trésor (du temple) : Vulg. Matth. 27, 6 ; Rufin. Aqu. Hist. eccl. 2, 6, 6 || offrande : Vulg. Marc. 7, 11.
Non licet eos mittere inCorbonam , quia pretium sanguinis est.
Locuples et dives es, et Dominicum celebrare te credis, quæCorbonam omnino non respicis.
los Corbaranz, in Instrumento anni 1339. tom. 2. Hist. Dalphin. pag. 386. col. 2.