cordicitus
cordĭcĭtus, adv. [cor],
- from the heart, deep in the heart, Sid. Ep. 4, 6.
cordīcitus, Adv., s. cordācitus.
~us, cordetenus
ut ‥ populus ‥ patroni nostri memoriam ~us rememorat
cordĭcĭtŭs, adv., au fond du cœur : Sid. Ep. 4, 6.
Corde tenus, Joanni de Janua. Penitus, intime. Sidonius lib. 4. Epist. 6 :
Prudentibus Cordicitus insitum est vitare fortuita.