cropa

1 cropa [OF crope, croupe] , ‘croup’, rump, haunch. b crupper; cf. croparium. 1298 habet j equum sorum badium cum macula super croup’ KR Ac 6/40 m. 1; s1465 comes Warrwici ‥ fecit servientes suos ‥ ligare tibias ‥ regis [Hen. VI] ad †tropas [l. cropas] equi W. Worc. Ann. 785.  b 1461 iij celle [i. e. selle] allocantur cum frenis, ~is et peytrell’ Ac. Almon. Peterb. 145.

2 cropa v. croppa(1)