cyclamen
cyclamen, inis, n. u. cyclamīnos, ī, f. u. cyclamīnum, ī, n. (κυκλάμινος u. -ον), eine Pflanze, Saubrot (Cyclamen Europaeum, L.), Form -men, Pelagon. veterin. 199 Ihm. Ps. Apul. herb. 18. Cael. Aurel. chron. 1, 1, 38 u.a.: Form -os, Plin. 25, 114 sq.: Form -um, Plin. 21, 51 u. 64: cyclamini sucus, Scrib. 7 sq. u. 71.
ciclamina,slite
panis porcinus vel malum terre vel ciclamen, quod idem est, supponatur et aperit
ciclamen, ‥ A.herthenote , florem habet purpureum similem violis; nascitur in locis ubi crescunt castanee
ciclamen vel ciclamum sive †citeranum, ‥ A.dilnote
cyclămĕn, ĭnis, n. , M. Emp. 1, 7 ; cyclămīnŏs, ī, f. Plin. 25, 116, et cyclămīnum, ī, n. Plin. 21, 51 (κυκλάμινος), cyclamen [plante].