decachordus
dĕcăchordus, a, um, adj., = δεκάχορδος,
- ten-stringed (late Lat.): cithara, Fulg. Myth. 1, 14 al.
Apollo, si te videret, ‥ / decachordum temperaret, tuas laudes personaret
quem sequitur decimo crysopressus [cf. ] ‥; ibi namque in sanctis martyribus est vite perfectio, ubi in spirituali ~o reperta fuerit legis divine plenitudoApoc. xxi 20
cum ‥ decem pretiosi lapides ad ~um divine legis respiciant
Cassiodorus [] ait: “decalogi ~us‥” De Artibus V
[vocabula Greca ] ‥ decacordon ‥
of tene stringis , decacordus
dĕcăchordus, a, um (δεκάχορδος), qui a dix cordes : Fulg. Myth. 1, 14.
Psalterium Decachordumoccurrit in Psalmis et in Statutis Synodal. Guidonis Episc. Helenensis cap. 3. inter Concil. Hisp. tom. 3. pag. 595.