deformitas

deformitas, ugliness, deformity, hideousness

Could not find deformitates in Logeion dictionaries.

deformitates Noun: feminine vocative plural, Noun: feminine nominative plural, Noun: feminine accusative plural of deformitas

See deformitates in Morpho

dēformĭtas, ātis, f. [deformis, no. I.], deformity, ugliness (good prose).

I Lit. (physically): quae si in deformitate corporis habet aliquid offensionis, quanta illa depravatio et foeditas animi debet videri? Cic. Off. 3, 29, 105; id. de Or. 2, 59, 239; cf. of mutilation, Amm.14, 7, 16: in tanta deformitate, hideousness, Liv. 2, 23; Quint. 2, 13, 12 al.: aedificiorum, Suet. Ner. 38.—
II Trop. (morally), baseness, vileness, deformity of character: an corporis pravitates habebunt aliquid offensionis, animi deformitas non habebit? Cic. Leg. 1, 19, 51; id. Att. 9, 10, 2; id. de Or. 1, 34, 156; Sen. Ben. 1, 10, 2; Quint. 6, 1, 12; 8, 3, 48.—Plur.: verba meretricum vitia atque deformitates significantia, Gell. 3, 3, 6 et saep.—
- B An uncouth style: rusticitas et rigor et deformitas adferunt frigus, Quint. 6, 1, 37.

dēfōrmitās, ātis, f. (deformis) = δυςμορφία, die Mißförmigkeit, Mißgestaltheit (Mißgestalt), Entstellung, Verunstaltung, das entstellte Aussehen, und in diesem Sinne = die Häßlichkeit, das häßliche-, garstige Aussehen, die häßliche Gestalt, I) eig. (Ggstz. pulchritudo, dignitas), a) einer Pers., deren Körper, Körperteile u. körperl. Vornahmen, def. et corporis vitia, Cic.: summa def. (Ggstz. nimia pulchritudo), Gell.: def. Pleminii, Liv.: civium nostrorum, Liv.: insignis ad deformitatem puer, Cic.: homines insigni deformitate, Gell.: noscitabatur tamen in tanta deformitate, Liv.: quae res nonnullamafferebat deformitatem, ein Gebrechen, das ihn etwas verunstaltete, Nep. – def. corporis (Ggstz. pulchritudo animi), Sen. u. (Ggstz. turpitudo ingenii) Vell. u. (Ggstz. depravatio et foeditas animi), Cic.: def. oris, Tac. u. Gell.: praecipue haec def. circa faciem deprehenditur, Scribon.: in aure et naribus def. sola timeri potest; in labris vero etc., Cels.: risus habet sedem in deformitate aliqua et turpitudine, Quint.: ne malā consuetudine ad aliquam deformitatem pravitatemque veniamus, Entstellung und Verdrehung (in den Gebärden), Cic. – def. agendi, widerlicher Vortrag (Ggstz. actionis dignitas), Cic. – Plur., verba meretricum vitia atque deformitates significantia, Gell. 3, 3, 6. – b) sachl. Ggstde.: def. aedificiorum, Suet.: cultus, Val. Max. – II) übtr., a) übh., die Mißgestalt, animi, Cic. de legg. 1, 51 (Ggstz. corporis pravitates) u. Sen. de ben. 1, 10, 2 (Ggstz. cultus corporum nimius et formae cura). – b) die moral. Häßlichkeit einer Handlung usw. = die Unanständigkeit, die Widrigkeit (das Widrige), der Greuel, das Entehrende, Schimpfliche, Schmähliche, der Schimpf, die Schmach,ludicra def., die Schmach des Auftretens als Schauspieler, Tac.: cuius rei def., Val. Max.; verb. cuius rei def. atque indignitas, Cornif. rhet.: def. exitus, Tac.: illius fugae neglegentiaeque def., Cic.: def. opprobrii, Val. Max.: iudicibus ipsis deformitati est (gereicht zur Schmach) futura absolutio rei, Quint.

…et consularis ; sin aliter, tum in istis amplissimis nominibus honorum non modo dignitas nulla erit sed erit summa deformitas. haec impulsus benevolentia scripsi paulo severius ; quae tu in experiendo ea ratione, quae te digna est ,…

Cicero, Epistulae ad Familiares
…de malis, id est ut turpiter potius quam calamitose, an est ullum maius malum turpitudine quae si in deformitate corporis habet aliquid offensionis, quanta illa depravatio et foeditas turpificati animi debet videri Itaque nervosius qui ista disserunt ,…

M. Tullius Cicero, De Officiis
…similes velimus esse. Intuendi nobis sunt non solum oratores, sed etiam actores, ne mala consuetudine ad aliquam deformitatem pravitatemque veniamus. Exercenda est etiam memoria ediscendis ad verbum quam plurimis et nostris scriptis et alienis ; atque in…

Cicero, de Oratore
…venalium ut quisque optime Graece sciret, ita esse nequissimum. Valde autem ridentur etiam imagines, quae fere in deformitatem aut in aliquod vitium corporis ducuntur cum similitudine turpioris ut meum illud in Helvium Manciam iam ostendam cuius modi sis…

Cicero, de Oratore
…morbum cum imbecillitate, vitium, cum partes corporis inter se dissident, ex quo pravitas membrorum, distortio, deformitas. itaque illa duo, morbus et aegrotatio, ex totius valetudinis corporis conquassatione et perturbatione gignuntur, vitium autem…

M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
…ne illi quidem scirent, qui pollicerentur. Locus autem et regio quasi ridiculi nam id proxime quaeritur turpitudine et deformitate quadam continetur ; haec enim ridentur vel sola vel maxime, quae notant et designant turpitudinem aliquam non turpiter .…

Cicero, de Oratore
…neque calamitosorum neque eorum, qui ob facinus ad supplicium rapiendi videntur ; eaque belle agitata ridentur. Est etiam deformitatis et corporis vitiorum satis bella materies ad iocandum ; sed quaerimus idem, quod in ceteris rebus maxime quaerendum est…

Cicero, de Oratore
…pudicitia plura dixit veritus, credo, ne quem inridendi nobis daret et iocandi locum. constat enim illam cum deformitate summa fuisse, tum etiam senectute. qua re quae potest, quamvis salsa ista Sarda fuerit, ulla libidinis…

Cicero, pro Scauro
…potest quantum intersit quem ad modum utatur orator. nam et infantes actionis dignitate eloquentiae saepe fructum tulerunt et diserti deformitate agendi multi infantes putati sunt ; ut iam non sine causa Demosthenes tribuerit et primas et secundas et tertias actioni…

M. Tullius Cicero, Orator
…cogitare. quid quaeris sicut ἐν τοῖς ἐρωτικοῖς alienant immundae, insulsae, indecorae, sic me illius fugae neglegentiaeque deformitas avertit ab amore. nihil enim dignum faciebat qua re eius fugae comitem me adiungerem. nunc emergit amor ,…

Cicero, Epistulae ad Atticum

Menu

Word wheel

deformitas

Saved

Recent