defraudatio
dēfraudātĭo, ōnis, f. [defraudo].— Lit.,
- a defrauding.—Trop., deficiency, Tert. Anim. 43.
dēfraudātio, ōnis, f. (defraudo), die Übervorteilung, Entziehung, Tert. de anim. 43.
non est ‥ alterum genus peccati ‥ tam odibile ‥ quam animas ‥ pastoralis officii ‥ ~one mortificare et perdere
quod ‥ prior de M. singulas travas de carucis suis ‥ eisdem ‥ fratribus subtraxerit in ~onem ‥ elemosine ‥ nostre
absque gestus dolosa simulatione, absque operis perversa ~one
liberacionem panis et cervisie ‥ toto tempore vite sue sine ~one aliqua percipiet
mercatores ‥ diversa ‥ coria ‥ ad diversas partes Scocie ‥ cariari faciunt in ‥ custume et subsidii nobis ‥ debitorum ~onem et amissionem manifestam
dēfraudātĭō, ōnis, f. (defraudo), privation, manque, défaut : Tert. Anim. 43.