About

Menu

departire

departire [LL], ~iri 1 to distribute, apportion; b (dep.). c to dissipate. d (p. ppl.) particoloured. Cf. dispertire. cum ‥ regi ‥ minister patinam obtulisset, que duos pisces pregrandes ‥ contineret, dedit ille magistro, ut accumbentibus duobus juxta se clericis ~iretur (V. Aldh.) W. Malm. GP V 240; abbas [J., ob. 1308] fecit ut sconse ~ate [sic] essent in choro de nocte coram eis qui vellent in libris servicium suum decantare G. S. Alb. II 106.  b omnes homines, ex utroque parente geniti, ~iuntur amorem in utrumque parentem Eadmer Virt. 585A.  c 1359 temporis discontinuacio animum suum [sc. erga labores scolasticos] nimis tabefecit, sed credimus ‥ quod fervencior diligencia, breviter ~ita, restaurabit Lit. Cant. II 387.  d 1421 lego eidem W. j vestimentum pro sacerdote, viz. j casulam, j amictam, j albam, j fanonem, j stole ~itum de russet baudekyn ex una parte et nigro velvet ex altera Reg. Cant. II 253; stragulata veste aut coloris ~iti, ut potest serviens, justiciarius non utetur Fortescue LLA 51. 2 a to dissolve (Parliament). b to depart, retire. a parliamentum ~iri [v. l. dispartiri] non debet dummodo aliqua peticio pendeat indiscussa Mod. Ten. Parl. 45.  b si idem R. ~iret a vicaria predicta aliquo tempore infra dictos vj annos Entries 162b.

Saved

Recent