desecatio
dēsĕcātĭo, ōnis, f.,
- a cutting off: ramorum, Cassiod. in Psa. 130: unus ensis, sed duas desecationes habet, edges, id. ib. 149, 7. From
dēsecātio, ōnis, f. (deseco), das Abschneiden, ossis, Ps. Soran. qu. med. 246: Plur., Cassiod. in psalm. 149, 7: desecationes capillorum, Cassiod. in psalm. 130 praef.
dēsĕcātĭō, ōnis, f. (deseco), action de couper, amputation, coupe : Ps. Soran. Quæst. med. 246.