1 dindymus (dindimus)
v. didymus
2 dindymus, -on
[CLDindymon < Δίνδυμα]
, holy mountain, sanctuary (also fig.; cf. Virgil Aen. X 252). b (adj.) secret, mysterious. c angels’ seat. d high seat, dais.
macharii penetrant rutilantia dindima Petri
[Frith. 1137]; vasta palus, piscosa nimis, sua dindima pandit
[Abbo QG prol. 3]; ingressi †dindinma [gl.: clandestina] cordium vestrorum caelotenus suspendite et pro reatibus vestris ‥ superni arbitris [sic] munificentiam ‥ precamini
[Ælf. Bata 5. 5]; postquam ‥ pietas divinae majestatis ‥ ~a [gl.: secreta] celsi poli [Odoni] concessit cernere
[Byrht. V. Osw. 410]; [Dominus] qui poli regit dindima
[Offic. Kentig. p. c]; an hille, Alpes, collis, dindimus, mons
[CathA]. b †nec [? l. nunc] solent casto corde caelum caelique factorem ~a [gl.: secreta] contemplatione conspicere
[Byrht. V. Osw. 42]; dindima priscae legis mysteria ‥ intellexit [Baeda] eaque ‥ tyrunculis aecclesiae ‥ propinavit
[Id. Man. epil. 244]. c angell setis, dindima ‥, a sete of angellis, dindimus
[CathA]. d deece of hy benche, subcellium, †didimus, orcestra
[PP].