About

Menu

dinumero

dinumero, to count, reckon, enumerate, compute

Frieze-Dennison Vergil

dīnumerō, āvī, ātus, 1, a.: to distinguish by number, enumerate, reckon, count, 6.691.

Could not find dinumerasti in Logeion dictionaries.

dinumerasti Verb: perfect active indicative 2nd singular of dinumero

See dinumerasti in Morpho

dī-nŭmĕro, āvi, ātum, 1, v. a., to count over, reckon up, enumerate.
  • I In gen. (class.): stellas, Cic. Off. 1, 43, 154: annos, id. Rep. 2, 15; cf. horas, Plin. 2, 73, 75, § 185: tempora, * Verg. A. 6, 691: noctes, Ov. M. 11, 574 al.: syllabas (c. c. dimetiri), Cic. Or. 43, 147: spoliata templa, Quint. 6, 1, 3: exercitum, Plin. 4, 11, 18, § 43: generis gradus, Ov. F. 2, 622.—Absol.: centuriat Capuae, dinumerat, Cic. Att. 16, 9 fin.—
  • II In Plaut. and Ter. in partic., mercantile t. t., to count out, pay out money: argentum, Plaut. Ep. 1, 1, 68 (68); 3, 1, 17 (336); 31 (350): hibus stipendium, id. Mil. 1, 1, 74 (74); cf.: viginti minas illi, Ter. Ad. 915.

Saved

Recent