dinumero
dinumero, to count, reckon, enumerate, compute
Frieze-Dennison Vergil
dīnumerō, āvī, ātus, 1, a.: to distinguish by number, enumerate, reckon, count, 6.691.
Could not find dinumerasti in Logeion dictionaries.
dinumerasti Verb: perfect active indicative 2nd singular of dinumero
dī-nŭmĕro, āvi, ātum, 1, v. a., to count over, reckon up, enumerate.
- I In gen. (class.): stellas, Cic. Off. 1, 43, 154: annos, id. Rep. 2, 15; cf. horas, Plin. 2, 73, 75, § 185: tempora, * Verg. A. 6, 691: noctes, Ov. M. 11, 574 al.: syllabas (c. c. dimetiri), Cic. Or. 43, 147: spoliata templa, Quint. 6, 1, 3: exercitum, Plin. 4, 11, 18, § 43: generis gradus, Ov. F. 2, 622.—Absol.: centuriat Capuae, dinumerat, Cic. Att. 16, 9 fin.—
- II In Plaut. and Ter. in partic., mercantile t. t., to count out, pay out money: argentum, Plaut. Ep. 1, 1, 68 (68); 3, 1, 17 (336); 31 (350): hibus stipendium, id. Mil. 1, 1, 74 (74); cf.: viginti minas illi, Ter. Ad. 915.
dī-numero, āvī, ātum, āre (dis u. numero), auszählen, abzählen, aufzählen, herzählen, I) im allg.: stellas, Cic. de off. 1, 154: din. et dimetiri syllabas, Cic. or. 147: din. eorum sententias, Cic. de nat. deor. 1, 2: deorum spoliata a praetore templa, Quint. 6, 1, 3: generis gradus, Ov. fast. 2, 622: omnia ossa, Vulg. psalm. 21, 18: ne omnia dinumerem (als Parenthese), Gordian. imp. bei Capit. Gord. 25, 2. – II) insbes.: a) Geld aufzählen, auszahlen, viginti minas, Ter. adelph. 915: manibus his argentum, Plaut. Epid. 353: argenti minas quinquaginta suis manibus pro illa amica, ibid. 367: hibus stipendium, Plaut. mil. 74: rem gerit palam; centuriat Capuae, dinumerat (er zahlt Sold aus), Cic. ad Att. 16, 9 extr. – b) eine Volksmenge auszählen, zählen, universus Israël dinumeratus est, Vulg. 1. paral. 3, 1. – c) die Abstimmenden auszählen, zählen, consulti sumus omnes atque etiam dinumerati sumus (unsere Stimmen wurden sogar gezählt), Plin. pan. 76, 2. – d) Zeitabschnitte herzählen, überzählen, berechnen, regis annos, Cic. de rep. 2, 29: horas, Plin. 2, 185: menses conceptus earum, Vulg. Iob 39, 2: noctes, Ov. met. 11, 574: tempora, Verg. Aen. 6, 691: tempora longae viae, Claud. laud. Stil. 3, 2.
See: dinumerare
dīnŭmĕrō, (13) āvī, ātum, āre (dis, numero), tr., ¶ 1 compter, nombrer, faire le dénombrement, calculer : stellas Cic. Off. 1, 154, compter les étoiles || [abst ] faire un dénombrement : Cic. Att. 16, 9 ¶ 2 compter [de lʼargent], payer : Pl. Epid. 71, etc. ; Ter. Ad. 915 ; dinumerare stipendium Pl. Mil. 74, payer la solde ; [abst ] dinumerat Cic. Att. 16, 9, il paie la solde.
- 1. tellen, opsommen [stellas; sententias];
- 2. berekenen [tempora; noctes; horas];
- 3. (geld) uitbetalen [viginti minas].
dī-numerō āvī, ātus, are,
- to count, reckon, enumerate, compute: stellas regis annos: tempora, V.: generis gradūs, O.—To count out, pay: viginti minas, T.