dioecesis

dĭoecēsis, is, f., = διοίκησις.

• A governor's jurisdiction, a district, Cic. Fam. 3, 8, 4 (ib. 13, 53 and 67, written as Greek); Cod. Theod. 7, 6, 3; Amm.17, 7, 6.—
• II In eccl. Lat., a bishop's jurisdiction, a diocese, Sid. Ep. 7, 6 med.; sometimes also a parish, id. ib. 9, 16.

dioecēsis, eos u. is, Akk. in, f. (διοίκησις), I) ein Stück Land, das mit zu einer Provinz geschlagen war und zugleich von demselben Statthalter regiert wurde, der Distrikt, Cic. ep. 3, 8, 4 (wo Genet. Plur. dioecesium). – II) unter den Kaisern der Inbegriff mehrerer Provinzen, die einem Statthalter unterstellt sind, die Diözese, Amm. 17, 7, § 6. Corp. inscr. Lat. 6, 1675 (wo Genet. dioceseos = dioeceseos), – III) die geistliche Diözese, a) der Kirchsprengel, Sidon. epist. 7, 6, 8. – b) die Parochie od. Pfarre, Sidon. epist. 9, 16, 2.

dioecesis [CL < διοίκησις], diocesis [LL], ~a 1 (eccl.) diocese, bishopric. b province. quia latiora sunt spatia locorum quae ad gubernacula tuae ~is pertinent quam ut solus per omnia discurrere ‥ sufficias Bede Egb. 5; 747 statuimus quod ‥ unusquisque episcopus, si quid in sua ~i corrigere ‥ nequiverit, id item in sinodo coram archiepiscopo et palam omnibus ad corrigendum insinuet Bonif. Ep. 78; in diocesi, in parrochia Gl. Leid. 39. 54; ~is episcopi ‥ uxor est quam non licet ei dimittere Ælf. Ep. 2. 196; diaecesis vel parochia, bisceopscir vel biscopric Id. Gl.; 9‥ diocessin, biscopscir WW; c1022 (12c) hujus pacti summi testes affuerunt archiepiscopus Æ. Cantuar’ et archiepiscopus Ebor’ W. et ~eos pontifex Æðelricus CD 733; s942 additus est sextus [episcopus], qui haberet sedem in Ramesberia, ~im in Wiltensi [v. l. Wiltonensi] pago W. Malm. GP I 14; c1200 possessiones in nostra ~i [de Stradern] prefato loco [sc. Insule Missarum] assignatas ‥ hic duximus annotare Inchaffray 10; [episcopus Menevensis] qui tam ecclesie quam ~is sue rarus tantum visitator fieret Gir. JS 2 p. 161; quo proficiscentem sua quando dioecesis ipsum / primo suscepit H. Avr. Hugh 714; 1224 H. Heref’ episcopus reddidit nobis ‥ xx li. de carucagio nobis ‥ concesso de dominicis ‥ in ~y sua Pat 466; 1237 in Londoniensi ~a E. Ch. S. Paul. 73; 1255 que sic de piano ‥ corrigi non poterunt ‥ diocesanis denuncient episcopis, viz. que in suis ~ibus, et, si negligentes in hoc extiterint, archiepiscopo Tuamensi ‥ que in ipsis episcopis et in ejusdem archiepiscopi ~i ‥ corrigenda fuerint Mon. Hib. & Scot. 68b; 1347 acta ‥ et jurata fuerunt hec ‥ in campis prope Calesium, Morinensis ~eos (Treugae) Avesb. 119; ita est de episcopis absentantibus a suis dyocesibus J. Sheppey Fab. 71; 1438 Constanciensis ecclesia, de et in cujus ~a prefatus ‥ R. exitit oriundus Bekynton I 21; 1529 presentibus magistris J. W. [et al.] ‥, Exoniensis ‥, Eboracensis, et Londoniensis ~um Deeds Balliol 128.  b praeceperat Theodoro ‥ domnus apostolicus ut in ~i sua provideret et daret ei [Hadriano] locum Bede HE IV 1; s797 [Kenulfus] quantum nefas in mutilatione Cantuariensis ~is antecessor ejus Offa rex commisisset edoctus M. Par. Maj. I 364; s1268 archiepiscopus Ebor’, qui contra dignitatem Cantuariensis archiepiscopi in ~i sua fecit portare crucem ante se, que ~is durat per omnia loca a fluvio de Humbre usque mare versus austrum Leg. Ant. Lond. 108. 2 governance. b (w. perpetua or sempiterna) ecclesiastical possession. diocisa, gubernatio GlC D 261; ad fratres sub suae ~eon [vv. ll. ~eos, ~ion, ~im] gubernationis constitutos ‥ migravit Willib. Bonif. 6 p. 36.  b 936 (17c) omne territorium episcopatus ‥ liberum restituo et in †diocesi [l. ~im] perpetuam libenter offero Reg. Plympton 170; 937 (18c) M‥. dedit Sancto Heldeno Lanlovern [Lanlawren, Cornw] in ~im sempiternum (MS Phillipps 4810 p. 119) Cornish Studies VII 43; c957 (12c) mansas v ‥ reddere procurat imperialis nostra potestas et in ~im perpetuam eidem praefatae aecclesiae denuo immolat CS 936.

dĭœcēsis, is, f. (διοίκησις), étendue dʼun gouvernement, dʼune juridiction, circonscription, département : Cic. Fam. 3, 8, 4 ; Att. 5, 15, 3 || diocèse [circonscription dʼun évêché] : Sid. Ep. 7, 6 || paroisse : Sid. Ep. 9, 16.

dioecesis , is. f.
轄之地。主敎之地。

Suggest a Translation
See an image

dioecēsis is, f

• , διοίκησις, a governor's jurisdiction, district.