draucus
draucus, i, m.,
- a sodomite, Mart. 9, 27, 10; id. 1, 96, 12; cf.: draucus, καταπύγων, Gloss. Philox.
draucus, ī, m. (v. δραν, Ggstz. pathicus v. παθειν), einer, der mit Männern Unzucht treibt, Mart. 1, 96, 12; 9, 73, 1.
1 draucus, ī, m. , débauché, sodomite : Mart. 9, 27, 10 ; 1, 96, 12.