druidae
druidae (dryidae), ārum, m. u. druidēs, um, m. (derwydd od. dryod altbritisch = »weiser Mann«), die Druiden, die Priesterkaste der alten Kelten, Form -ae, Cic. de div. 1, 90. Tac. ann. 14, 30: Form -des, Caes. b.G. 6, 13 sqq. (auch Hauptst.): Form dryidae, Suet. Claud. 25 R. (auch Variante bei Cic. de div. 1, 90). Vgl. Ihm in Pauly-Wissowa Realenz. V, 1730 ff.
drŭĭdæ, (16) ārum, Cic. Div. 1, 90 et drŭĭdēs, um, m. , Cæs. G. 6, 14, 1, druides [prêtres des anciens Gaulois].