About
Menu

eccentricus

eccentricus [cf. LL eccentrus < ἔκκεντρος] , eccentric (geom.); b (as sb. m., sc. circulus). planete circulus respectu terre excentricus invenitur Adel. Elk. 33; septem terra vagis excentrica subjacet astris, / quam tamen ut centrum maximus orbis habet J. Sal. Enth. Phil. 1071; Neckam DS I 489; Gros. 28 (v. aux a); necesse est quod, si fuerit orbis habens utriusque superficiem †encentricam, nec sit supremus ‥ nec infimus, ‥ set intermedius tantum; si autem fuerit ecentricus quantum ad concavitatem tantum, non poterit esse infimus Bacon IV 435; theologi disputant ‥ de figura eorum [celorum] et de circulis ~is et epicyclicis Id. Tert. 200.  b ~us dicitur omnis circulus ‥ qui dividens terram in partes equales non habet centrum suum cum centro terre sed extra Sacrob. Sph. 113; circulus solis vocatur excentricus solis, eo quod centrum ejus egressum est a centro terre Gros. 22; Ib. 29 (v. draco 5b); Bacon IV 420 (v. concentricus a); Wallingf. (Alb.) I 294 (v. concentricus b); Ib. 356 (v. aux a).

Saved

Recent