ectasis

ectăsis, is (acc. -in), f., = ἔκτασις,

• the lengthening of a vowel short by nature: si brevis est per naturam, sed hoc loco ectasin fecit, Serv. Verg. A. 1, 343.

ectasis, is, Akk. in, f. (ἔκτασις), die Dehnung eines Vokals, si brevis est per naturam; sed hoc loco ectasin fecit, hat es eine D. erlitten, Serv. Verg. Aen. 1, 343.

ectasis [LL < ἔκτασις] , ectasis, lengthening of vowel. nomina ad proceleumaticum pertinentia ‥; miseria, memoria, Italia, quamvis per ~in [v. l. extasin] producatur, apicula ‥ Aldh. PR 125; ~is, productio syllabae GlC E 18; addicio quidem [macrologus] dicitur, corepcio sive subtraccio microl[ogus], transmutacio extasis quasi extrastatum, immutacio sistole quasi commissio Ps.-Gros. Gram. 70.

ectăsis, is, f. (ἔκτασις), ectase [allongement dʼune voyelle brève] : Serv. En. 1, 343.