ellipsis
ellipsis (en-l-), is, f., = ἔλλειψις, in rhet. lang.,
- an ellipsis (pure Lat. detractio), Quint. 8, 6, 21; cf. id. 1, 5, 40; Schol. Juv. 1, 89.
ellīpsis, is, Akk. in, f. (ἔλλειψις), die Auslassung eines Worts, die Ellipse (rein lat. detractio), Quint. 8, 6, 21. – per ellipsin, elliptisch, Prisc. 8, 23: so auch in ellimsin (= ellipsin), Schol. Iuven. 1, 88. – ➳ enlipsis, Schol. Iuven. 1, 89.
ellīpsis, is, f. (ἔλλειψις), ellipse [gramm.], suppression dʼun mot : Quint. 8, 6, 21.