embadon Save Georges Gaffiot 2016 embadon u. -badum, ī, n. (ἔμβαδον), die Grundfläche, rein lat. area, Gromat. vet. 96, 9; 297, 17 u.a. Boëth. art. geom. p. 404, 17 Fr. u.a. embădŏn (-dum), ī, n. (ἔμβαδον), aire, surface : Grom. 297, 17.