embolimaeus
embŏlĭmaeus, a, um, adj., = ἐμβολιμαῖος,
- inserted, intercalary (pure Lat. intercalaris): dies, Aus. Eclog. de Rat. Dier. 13. Called also embŏlĭmus = ἐμβόλιμος, Sol. 1.
embolimaeus, a, um (ἐμβολιμαῖος), eingeschaltet, dies, Auson. ecl. de rat. anni vert. 13. p. 13, 5 Schenkl.
embŏlĭmæus (-mus), a, um (ἐμβολιμαῖος, ἐμβόλιμος), intercalaire, embolisméen, embolismique : Aus. Ecl. 16, 13 ; Sol. 1.