epidicticus
epidicticus, for display, declamatory
ĕpĭdīctĭcus, a, um, adj., = ἐπιδεικτικός,
- for display, declamatory: in illo epidictico genere, quod diximus proprium sophistarum, Cic. Or. 13, 42 (written as Greek, id. ib. 11, 37; 61, 207).
epidīcticus, a, um (ἐπιδεικτικός), zur Schau stellend, orationis genus, Prunkredegattung, Cic. or. 42 (Cic. or. 37 u. 207 steht das Wort griechisch).
ĕpĭdīctĭcus, a, um (ἐπιδεικτικός), de montre, dʼapparat : epidicticum dicendi genus Cic. Or. 42, le genre démonstratif, épidictique.
➳ en grec d. Cic. Or. 37 ; 207.
epidīcticus
adj.
- , ἐπιδεικτικός, for display, declamatory: genus (dicendi).