About

Menu

epiglottis

epiglottis [LL < ἐπιγλωττίς], ~ottum , (anat.) epiglottis. huic [tracee arterie] superponitur ~otum, id est supra gulam, quasi cooperculum, et clauditur inspirando et aperitur exspirando Ric. Med. Anat. 220; intrinseca quatuor, ~otis, meri, canna, intestina Ps.-Ric. Anat. 17; tumor ‥ circa ~otum Gilb. IV 177v. 1; [guttur] habet ‥ viam manifestam ad cibum recipiendum et hec duplex via quodam cooperculo quod ~otum dicitur distinguitur Bart. Angl. V 24; naturale [instrumentum] est ut pulmo, guttur, lingua, dentes, palatum, et cetera membra specie alia, sed principaliter forma vocis est ~ottis Tunst. 205; epyglotum, A. the throtebolle; hoc ~otum, a thotegole WW; ebiglotum, strowfe of the throte PP.

Saved

Recent