erastes

ĕrastes, ae, m., = ἐραστής,

• a lover, M. Aurel. ap. Fronto Ep. ad M. Caes. 1, 10.

erastēs, Akk. ēn, m. (ἐραστής), der Liebhaber, M. Aurel. b. Fronto ep. ad M. Caes. 1, 10 in. (= Fronto ep. Graec. 7 in. p. 253, 16 N.).

ĕrastēs, æ, m. (ἐραστής), amant : Fronto Ep. ad M. Cæs. 1, 10.