eritudo
eritūdo (her-):
- servitudo, Paul. ex Fest. p. 83, 1 Müll.; cf.: eritudo dominatio, Placid. Gloss. p. 460; and: eritudo δεσποτεία, Gloss. Labb. [erus = herus].
eritūdo, s. hēritūdo.
ĕrĭtūdō, f. , v. heritudo.
Erusetiam pro
Servus, veriusque accipitur quam pro
Dominusjuxta vim antiqui
Herus, recte dicitur Dominus. Gloss. Sangerman. MSS. n. 501 :