euplocamus
euplŏcămus, i, m., = εὐπλόκαμος,
- having beautiful locks, Lucil. ap. Non. 35, 31.
euplŏcămus, a, um, (εὐπλόκαμος), aux cheveux bien bouclés, aux belles tresses : Lucil. Sat. 991.
Lucil. apud
Non. 1. 155.
Euplocamodigitos, discerniculumque capillo.