euscheme
euschēmē, adv., = εὐσχήμως,
- becomingly, gracefully, handsomely, Plaut. Mil. 2, 2, 58 (213); id. Trin. 3, 1, 24 (625).
euschēmē, Adv. (εὐσχήμως), mit stattlichem Anstand, Plaut. mil. 213 u. trin. 625.
euschēmē (εὐσχήμως), avec grâce, élégamment : Pl. Mil. 213 ; Trin. 625.
Plaut. Mil.. 2. 2. 58. et
Trin. 3. 1. 24.