About

Menu

evomo

evomo, to spew out, vomit forth

Frieze-Dennison Vergil

ēvomō, uī, itus, 3, a.: to vomit out or up, 8.253.
ē-vŏmo, ŭi, ĭtum, 3, v. a., to spew out, vomit forth (class.).
  • I Lit.: (haec avis scribitur) conchas cum concoxerit, evomere, Cic. N. D. 2, 49; Suet. Claud. 44; id. Ner. 2; Tac. A. 12, 67; Vulg. Jonah, 2, 11 al.—
    • B Transf.: quod (urbs) tantam pestem evomuerit forasque ejecerit, Cic. Cat. 2, 1 fin.: herbas, to put forth, Col. 8, 15, 3: ignes (Vesbius), Sil. 17, 594: pecuniam devoratam, to disgorge, give up, Cic. Pis. 37: Nilus in Aegyptium mare se evomit, discharges itself, empties, Plin. 5, 9, 10, § 54.—
  • II Trop.: virus acerbitatis suae apud aliquem, Cic. Lael. 23, 87: in aliquem orationem ex ore impurissimo, id. Phil. 5, 7, 20: iram in aliquem, Ter. Ad. 312; cf. id. ib. 510; id. Hec. 515.

Saved

Recent